มีซักกี่เรื่อง ที่คนจะเขียนสิ่งที่อยากจะระบายให้คนอื่นรวมถึงเธอได้อ่าน

คงไ่ม่พ้นกับความรัก  และตอนนี้ ฉันก็เริ่มจะชากับมันแล้ว

คนเรารักใครสองคนพร้อมกันไม่ได้ มันเป็นเรื่องที่ฉันคิดว่าจริง แต่ถ้าวันหนึ่งมันไม่ใช่

คนที่เจ็บก็คือฉันใช่ไหม ถ้าเราลองมาเปลี่ยนกัน เธอเป็นฉัน

แล้วเธอรักฉันมาก และนับวันเธอก็ยิ่งรักฉันมากขึ้น

แต่ฉันกลับคิดกับเธอลดลง จนมันเป็นศูนย์ เธอจะเสียใจบ้างไหม

ถ้าฉันไม่หลอกเธอ ฉันบอกเธอทุกอย่าง เธอจะรอฉันไหม

แต่นี่คือตัวฉัน ที่ฉันเจอและฉันก็ยินดีที่จะรอเธอ ทั้งที่ฉันรู้ว่าสุุดท้ายฉันเองที่ต้องเจ็บ

เธออาจมองมันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่สำหรับฉันมันคือทั้งชีวิตที่ฉันมีอยู่

กับความรู้สึกดีๆ ที่ฉันมอบให้ใครซักคน แต่มันกลับกลายเป็นเรื่องที่ไร้ค่า

ช่างน่าอายมาก ฉันกำลังวิ่งตามอะไรอยู่?

ูผู้หญิงที่เย็นชา และเบื่อกับความรัก จนมาได้เริ่มรู้จัก

และดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขด้วยความรัก

แต่ทำไม....ฉันถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทำให้ไม่อยากจะรัก

และไม่พร้อมที่จะรักใครอีก  เพราะฉันโง่ ฉันบื้อ หรือเพราะเธอกำลังแกล้งฉันเล่น

แต่ตอนนี้ ฉันเริ่มเย็น และชา  และกลับสู่ตัวตนที่เป็น ความรักนี้ ฉันไม่อยากมอบใหใครอีก

มันตามสนองฉัน  ทุกคนที่รักฉัน ฉันเฉยชา ทุกคนที่เป็นห่วงฉันและเสียน้ำตาให้ฉัน ฉันเฉยชา

สุดท้าย ฉันต้องเจ็บและปวด กับความเป็นศูนย์