เพื่อน คือคนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน……..ก้อรักกันได้ ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน……ก้อรักกันได้ ไม่ต้องหวานใส่กัน…….ก้อรักกันได้ แต่รักอยู่ฝ่ายเดียวเป็นเพื่อนกันไม่ได้ เพราะเพื่อน…….. เพราะเพื่อนไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่….อย่างคำว่า…..พ่อแม่ ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่……อย่างคำว่า….แฟน แต่เกิดจาก…. การกระทำซึ่งกันและกัน จะอยู่หรือจะไป…..ใช้ใจเป็นเกณฑ์ จะอีกกี่นาน…….เพื่อนก้อยังเป็นรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด ไม่ว่าจะยามสุขหรือยามทุกข์ เพือนคืดคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้ คอยโทรศัพท์ทั้งคืน……..เพื่อนก้อโทรมาหา ฐานะ….ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร หน้าตา……ไม่ใช่มาตรฐานบอกว่า ใครควรจะเป็เพื่อนใคร แต่น้ำใจ…….จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า ใครควรจะเป็นเพื่อนเรา เพื่อนคือ……คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก หมักความผูกพันจนได้ที่ สุดท้ายก้อกลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน เพื่อน…….ก้อเหมือนเสื้อตัวเก่ง ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ และเมื่อพ้นเวลานั้นไป………. เสื้อตัวนี้ก้อยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าเหมือนเดิมเสมอ เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ